มิลาเรปะ: ร่างการถอดข้อความและคำแปลสิบหน้า

ร่างที่ยังไม่สมบูรณ์ซึ่งจัดทำโดยมี AI ช่วย ยังไม่ได้รับการตรวจทานจากผู้เชี่ยวชาญ หน้าทั้งสิบนี้ไม่ได้ต่อเนื่องกัน เครื่องหมาย [?] ระบุช่วงข้อความที่ยังวินิจฉัยไม่ได้และไม่ทราบความยาว โดยไม่ได้คาดเดาข้อความที่ขาดหาย คำแปลอาศัยการอ่านภาษาอังกฤษเบื้องต้นและอาจสืบทอดข้อผิดพลาดจากการอ่านนั้น ฉบับภาษาใดภาษาหนึ่งไม่ใช่คำแปลของหน้านั้นที่ครบถ้วนหรือได้รับการรับรอง




I1CZ20410004 — 1b

[L1] ขอนอบน้อมแด่คุรุ นภาแห่งธรรมกาย …

[R1] … ในห้วงอันปลอดจากเมฆแห่งอวิชชามาแต่ปฐมกาล ดวงอาทิตย์แห่งรูปกายอันเยาว์วัย …

[L2] … [ดวงอาทิตย์] อันยิ่งใหญ่ [?] พ้นจาก [?] ราหูแห่งมารทั้งสี่ พุทธกิจ ญาณ …

[R2] … แผ่รัศมีแห่งความรัก เจิดจ้าด้วยความรุ่งโรจน์อันไร้ขอบเขต ของสิ่งที่พึงรู้ …

[L3] … แผ่ทั่วสิ่งทั้งปวงที่อาจรู้ได้ และเหล่าสัตว์: ประเภท [?] สันตติ อินทรีย์ สถานที่เกิด …

[R3] … สรรพชีวิตที่กาลเวลาครอบคลุม ความหลงที่จรมาเกี่ยวกับปรากฏการณ์ของพวกเขา …

[L4] … เมื่อขจัดความมืดทั้งปวงจนหมดสิ้นแล้ว ด้วยอำนาจแห่ง “พิษ—ลูกศร” [?] …

[R4] [?] อกุศล ปราศจากทิศหลักและทิศเฉียง เส้นทางที่ [บางสิ่งถูก] ขันธ์เหวี่ยงไป …

[C1] ณ เบื้องบาทของมิลาเรปะ ผู้เป็นใหญ่แห่งกายทั้งสี่

[M1] เรื่องราวชีวิตของมิลา

[N1] 2

[N2] 1b


I1CZ20410007 — 3a

[L1] ประกอบด้วยศรัทธา ความเพียร ปัญญา และกรุณา [?] โดยไม่มีความหวั่นหวาดหรือความกลัวแม้แต่น้อยต่อการสละกายและชีวิตเพื่อพระธรรม ในช่วงระหว่างนั้น ได้รับการอุปถัมภ์จากคุรุผู้ศักดิ์สิทธิ์ และ [สิ่งนั้น] ซึ่งออกจากปากของท่าน—

[L2] ด้วยการลิ้มอมฤต ณ สถานปลีกวิเวกบนภูเขา จึงพ้นจากเครื่องพันธนาการแห่งกิเลส และหน่อแห่งประสบการณ์กับการรู้แจ้งได้งอกขึ้น ด้วยปณิธานอันแรงกล้าที่จะละความกังวลทางโลก ถือธงชัยแห่งการปฏิบัติเป็นกิจสำคัญสูงสุดของตน—

[L3] ด้วยสิ่งอันสูงสุด [?] เหล่าผู้ติดตามผู้มีวาสนา ความยึดติดของพวกเขาต่อสิ่งปรากฏทางโลก [?] ได้รับแรงกระตุ้นให้ปฏิบัติ เมื่อได้รับการอุปถัมภ์จากยีดัมและฑากินี อุปสรรคบนหนทางก็ถูกขจัด และความก้าวหน้า—

[L4] เมื่อได้รับการส่งเสริม ประสบการณ์และการรู้แจ้งก็เพิ่มพูนขึ้นตามลำดับ และบรรลุความชำนาญในพระธรรม ด้วยความภักดีต่อบูรพาจารย์แห่งสายสืบทอดที่ถึงที่สุด การถ่ายทอดอันเปี่ยมด้วยกรุณาจึงหลั่งลงมา พร [?] แห่งสายสืบทอด—

[L5] ประกอบด้วยสัญญาณและเครื่องหมายของสิ่งเหล่านั้น เพราะปณิธานเพื่อการตรัสรู้อันสูงสุดนั้นกว้างใหญ่และทรงพลัง แม้เพียงคำกล่าวและนามของท่านผ่านเข้าหูของผู้ไร้รอยประทับแห่งกุศล การรับรู้ของพวกเขาก็เปลี่ยนไป—

[L6] และเมื่อขนลุกด้วยศรัทธาและน้ำตาเอ่อล้น เมล็ดแห่งการตรัสรู้ก็เกิดขึ้น ทำให้ได้รับการคุ้มครองจากความน่าสะพรึงกลัวทั้งปวงแห่งสังสารวัฏและทุคติ เมื่อจับสาระสำคัญแห่งหนทางของทูตในมนตราลับได้แล้ว—

[M1] เครื่องหมายประดับต้นข้อความ

[M2] [?]

[M3] สาม

[M4] 5 — ตัวเลขที่เขียนด้วยมือริมหน้า

[M5] 3a — ป้ายกำกับเลขใบ


I1CZ20410010 — 4b

[L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] ณ ยี่สิบสี่ [?] เหล่าวีระและฑากินีชุมนุมดุจเมฆ และ [ท่าน] กลายเป็นเฮรุกะ ผู้เป็นใหญ่แห่งชุมนุมนั้น ด้วยความมั่นใจอันปราศจากความกลัว [ท่าน] สยบเทพและวิญญาณอมนุษย์แปดจำพวก และบัญชา [ของท่าน]—

[L2] —ได้รับการปฏิบัติตาม กิจทั้งสี่ประเภทจึงสำเร็จเองโดยธรรมชาติ ช่างผู้รู้ว่ารูปลักษณ์ทั้งปวงของสิ่งต่าง ๆ มีธรรมชาติเป็นความว่างและความกระจ่าง และสอน [สิ่งนี้] [?] ด้วยตำรับยา [?] แห่งญาณทั้งห้า [?] โรคเรื้อรังแห่งพิษทั้งห้า [จะต้องถูก] ถอนราก—[?]

[L3] —ออก: แพทย์ผู้ทำให้ [โรคนั้น] ถูกขับออก ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาซึ่งเข้าใจความหมายทั้งปวงของดีและชั่วที่เสียงตามธรรมชาติของธาตุภายนอกและภายในบ่งบอก และรู้ว่าทั้งหมดนั้นเป็นเสียงและความว่าง จิตของผู้อื่นและสิ่งอื่น ๆ [?] ปรากฏการณ์ที่ซ่อนเร้น—

[L4] —ทั้งหมด ทั้งดีและชั่ว [ท่าน] รู้อย่างชัดเจน ผู้เชี่ยวชาญด้านการรู้ที่ถูกต้อง ผู้ประจักษ์โดยตรงว่าสิ่งทั้งปวงที่อาจรู้ได้นั้นไร้ตัวตน [ท่าน] รู้ปรากฏการณ์ทั้งปวงของสิ่งภายนอกว่าเป็นความรู้ตัวของตนเอง [?] จิต และจิต—

[L5] —[ท่าน] เข้าใจอย่างเด็ดขาดว่ากระจ่างมาแต่ปฐมกาล ไม่เกิด และว่าง พลังแห่งการสำแดงของจิตซึ่งปรากฏอย่างไม่ขาดสาย หลุดพ้นด้วยตนเองเป็นกายทั้งสามอันแยกจากกันมิได้ ดังนั้น จึงเป็นมหาบัณฑิตแห่งอรรถอันเป็นสาระสำคัญ [?] พุทธเกษตรอันบริสุทธิ์ไร้ขอบเขต ทั้งหมด—

[L6] —นั้น [ท่าน] สามารถท่องผ่านได้ในชั่วขณะด้วยฤทธิ์ เมื่อแสดง [?] กิจแห่งความบริสุทธิ์สมบูรณ์ [?] แล้ว [ท่าน] ก็เป็นเหตุให้พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ในพุทธเกษตรเหล่านั้นแสดงและฟังธรรม ดังนั้น พระพุทธเจ้าทั้งหลาย—[ต่อในหน้าถัดไป]


I1CZ20410012 — 5b

[L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] และกิจแห่งการล่วงพ้นความโศก [เข้าสู่] ความสงบอันสูงสุด[?] ใน [หมวด] แรก: กิจแห่งการกำเนิดของท่าน พร้อมด้วยต้นกำเนิดของสายบรรพบุรุษฝ่ายบิดา และเหตุที่สายตระกูลนั้นมีชื่อว่ามิลา

[L2] กิจซึ่งเมื่อท่านยังเยาว์ บิดาของท่านถึงแก่กรรม[?] ญาติกลายเป็นศัตรู ท่านถูกพรากทรัพย์สินภายนอกและภายใน[?] ทั้งหมด และท่านรับสัจธรรมแห่งทุกข์เข้ามาในประสบการณ์ของตนอย่างเต็มที่ ด้วยแรงกระตุ้นจากคำสั่งของมารดา กิจกรรม [ทางพิธีกรรม] อันรุนแรง … [ต่อใน L3]

[L3] [ต่อจาก L2:] กิจแห่งการทำกิจกรรมเหล่านั้นให้สำเร็จและขจัดศัตรู เริ่มจาก [กิจ] แรกในสามประการนี้[?] จุดเริ่มต้นของกิจอันน่าอัศจรรย์ พร้อมด้วยความเป็นมาเบื้องต้น มีดังต่อไปนี้

[L4] เอมาโฮ! ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าได้สดับมาดังนี้ เฮรุกะผู้ยิ่งใหญ่ยิ่งนั้น ผู้เป็นใหญ่แห่งโยคะ[?] ผู้มีชื่อเสียงไปทั่วในนามมิลา เชปะ ดอร์เจ ('วัชระหัวเราะ') ผู้ควรเคารพ [อยู่] ในแคว้นญานัง ณ [สถานที่] เรียกว่าถ้ำดรอปะ[?] … [ต่อใน L5]

[L5] …ณ ที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีชื่อเช่นนั้น: บุรุษนามเรชุง ดอร์เจ ดรักปะ และเรปะ ชิวะ เออ งันซง เรปะ เซบัน เรปะ คยีระ เรปะ ดริกอม เรปะ เลงกอม[?] เรปะ เรปะ … [นามสุดท้ายต่อใน L6]

[L6] …ซังเก กยับ [เติมเต็ม 'เรปะ' ใน L5]; กชินกอม[?] เรปะ; ดัมปะ กยักภูวะ[?]; อาจารย์ศากยะ คุณะ[?] และคนอื่น ๆ: บุตรทางธรรมของท่าน เหล่าโยคี วีระแห่งภูมิ [ทางจิตวิญญาณ][?]; และเลกเซ บุม และ[?] … [ต่อในหน้าถัดไป]


I1CZ20410014 — 6b

[L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] เมื่อพา [ข้า] เข้าไปใน […] แห่งหนึ่งแล้ว [นาง] ก็ต้อนรับอย่างดีเลิศและเอื้อเฟื้อด้วยอาหารและเครื่องดื่มอย่างที่กระทำต่อแขก และ [กล่าวว่า]: 'ขณะนี้ ณ อุฑฑิยานะ พระพุทธเจ้าอักโษภยะกำลังแสดงธรรม หลานชาย [หรือหลานปู่หลานตา] หากเจ้าทูลขอคำสอนด้วยศรัทธา [?] ข้า—'

[L2] '—จะไปทูลขออนุญาต' [นาง] กล่าว ด้วยความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะฟัง [ข้า] จึงกล่าวว่า 'ดี' 'ถ้าเช่นนั้น ไปกันเถิด' [นาง] กล่าว [วลีที่ยังไม่แน่ชัดเกี่ยวกับการเคลื่อนหรือการติดตามไปข้างหน้า [?]] แล้ว [เรา] ก็ไป ณ ใจกลางนครนั้น บนบัลลังก์สูงและกว้างใหญ่ที่ทำจากวัสดุล้ำค่า—

[L3] —[ข้า] เห็นพระผู้มีพระภาคอักโษภยะ ซึ่งพิเศษยิ่งกว่า [รูป] ที่เคยเพ่งภาวนาในใจมากนัก กำลังแสดงธรรมท่ามกลางชุมนุมอันดุจมหาสมุทร ด้วยความปรีดาและความสุขอันล้นพ้น [ข้ากำลัง] จะเป็นลม—

[L4] —[ข้า] ประสบสิ่งคล้ายเช่นนั้น จากนั้น ภาริ มา [?] กล่าวว่า: 'หลานชาย [หรือหลานปู่หลานตา] เจ้า [?] จงอยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะไปทูลขออนุญาตจากพระพุทธเจ้า [ส่วนลงท้ายของกริยาที่ยังไม่แน่ชัด [?]]' เมื่อกล่าวเช่นนี้ นางก็ไป และได้รับอนุญาต แล้วนางก็พา [ข้า] ไปยังเบื้องพระบาทของพระพุทธเจ้าอีกครั้ง—

[L5] —เมื่อมาอยู่เบื้องหน้า [พระองค์] แล้ว [ข้า] ก็กราบลง เมื่อทูลขอพรแล้ว [ข้า] ก็นั่งฟังธรรมเฉพาะพระพักตร์ พระองค์แย้มพระสรวลและทอดพระเนตรข้าอย่างแน่วนิ่ง [?] อยู่ครู่หนึ่ง จากสิ่งนี้ [ข้าคิด] ว่าด้วยความรักใคร่ที่ทรงมีต่อข้า—

[L6] —พระองค์ทรงนึกถึง [ข้า]: ความคิดนั้นเกิดขึ้น ในธรรมทั้งปวงที่พระองค์ทรงสอน พระองค์ตรัสเฉพาะสายสืบทอด เรื่องราวการกำเนิด กิจ และเรื่องราวการหลุดพ้นของพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ทั้งปวง เพราะพระองค์ตรัสเช่นนั้น ขนกาย [ของข้า] จึงลุกชัน … [ต่อในหน้าถัดไป วลีภาษาทิเบตสุดท้ายยังไม่สมบูรณ์ทางไวยากรณ์]


I1CZ20410017 — 8a

[G-L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] …ผู้ที่ [การกระทำก่อนหน้าขาดหาย] และผู้ฟัง [วลีที่อ่านไม่ออก]: สัญญาณเหล่านั้นดูเหมือนเป็นเครื่องบอกแก่ข้าให้ทูลขอเรื่องราวชีวิตของท่านผู้ควรเคารพเพื่อประโยชน์ของสรรพสัตว์—‘จงทูลขอเถิด’ [?] เมื่อคิดว่า ‘ข้าต้องทูลขออย่างแน่นอน’ ความภักดีอันไม่ธรรมดาต่อคุรุ…

[G-L2] [ความภักดี] เช่นนั้นเกิดขึ้น และท่านก็อธิษฐานจากส่วนลึกของหัวใจและแกนกลางของกระดูก ท่านดำรงอยู่ในสมาธิชั่วขณะหนึ่ง อีกครั้ง ในประสบการณ์ซึ่งการหลับและแสงกระจ่างผสมกลมกลืนกัน [มีบุคคล] สวมเครื่องประดับและอาภรณ์แห่งโอฑฑิยานะ…

[G-L3] หญิงสาวงามห้านาง—ขาว น้ำเงิน เหลือง แดง และเขียว—นั่งเรียงกันหันหน้าไปทางเรชุงปะ นางหนึ่งกล่าวว่า ‘ดูเหมือนว่าจะมีการเล่าเรื่องราวชีวิตของมิลาเรปะในเช้าวันพรุ่งนี้ ฉะนั้นเราไปฟังกันเถิด’ นางหนึ่งกล่าวว่า ‘ผู้ที่จะทูลขอ…’

[G-L4] ‘…มีใครอยู่บ้าง?’ นางถาม นางหนึ่งกล่าวว่า ‘บุตรผู้ยิ่งใหญ่ของท่าน เหล่าศิษย์ดวงใจของท่าน จะเป็นผู้ทูลขอ [?]’ เมื่อนางกล่าวเช่นนี้ เล่ากันว่าทุกนางมองไปทางเรชุงปะด้วยแววตายิ้มแย้ม นางหนึ่งกล่าวว่า ‘เนื่องจากทุกคนกระตือรือร้น [?] ที่จะฟังธรรมอันน่าอัศจรรย์นี้ พวกเรา…’

[G-L5] ‘…ก็ควรกราบทูลวิงวอนด้วยเช่นกัน’ นางกล่าว นางหนึ่งกล่าวว่า ‘เป็นการสมควรที่บุตรผู้ยิ่งใหญ่จะทูลขอเรื่องราวชีวิต ส่วนหน้าที่ของพวกเราคือเผยแผ่และพิทักษ์คำสอนของท่าน’ เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว พวกนางก็หายไปดุจสายรุ้งที่เลือนลับ หลังจากนั้น เรชุง[ปะ]…

[G-L6] [เรชุง]ปะก็ออกจากแสงกระจ่างเช่นกัน ฟ้าสางแล้ว และดวงอาทิตย์ก็ขึ้นอย่างสว่างไสว [?] เรชุงปะคิดว่า ‘สัญญาณเหล่านั้นของพี่น้องเซริงทั้งห้าก็ดูจะเข้าใจได้เช่นกัน’ [?] เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว สมาธิ [ของท่าน]… [ต่อในหน้าถัดไป]


I1CZ20410019 — 9a

[I1CZ20410019-L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] …เมื่อนั้น [?] หาก [เจ้า] ถาม [?] ข้าจะตอบคำถาม: เผ่าของข้าคือคยุงโป ตระกูล [ของข้า] คือโจสรัส ตัวข้าเองคือมิลาเรปะ ในเบื้องต้น ข้าก็ทำกรรมดำ ในช่วงกลาง ข้าก็ทำกรรมขาว บัดนี้ [ส่วนลงท้ายไม่ชัดเจน ต่อเนื่องไปยังบรรทัดที่ 2]…

[I1CZ20410019-L2] …พ้นจากทั้งขาวและดำ; ‘ฐานแห่งกรรม’ [?] … ‘สิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง’ [ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ยังไม่อาจวินิจฉัยได้] หากอธิบายสิ่งเหล่านั้นอย่างละเอียด ก็มีเหตุการณ์มากมาย—บางอย่างทำให้ร้องไห้ บางอย่างทำให้หัวเราะ…

[I1CZ20410019-L3] “แม้จะเล่าได้ แต่ก็มีประโยชน์น้อย ฉะนั้นปล่อยให้คนแก่ผู้นี้นอนอย่างสบายเถิด” ท่านกล่าว เรชุงปะโค้งคำนับอีกครั้ง [?] แล้วกราบทูลวิงวอนดังนี้: “เจตซุนผู้ล้ำค่า ในเบื้องต้น ด้วยความทรหดอดทนและความตั้งใจแน่วแน่…”

[I1CZ20410019-L4] “…ด้วย [ความตั้งใจแน่วแน่] อันแรงกล้า ท่านนำคำแนะนำอันลึกซึ้งมาปฏิบัติ และอุทิศตนแก่การปฏิบัติด้วยใจเป็นหนึ่ง ดังนั้น บัดนี้สภาวะที่สิ่งทั้งหลายดำรงอยู่จึงปรากฏแจ้ง และท่านได้ถึงจุดที่ปรากฏการณ์ทั้งหลายสิ้นสุด จากภายในภาวะอันไม่เปลี่ยนแปลง [กิจ…] ที่เปลี่ยนแปลง [?; ต่อเนื่องไปยังบรรทัดที่ 5]”

[I1CZ20410019-L5] “…ท่านมิได้ทำกิจ [เช่นนั้น] และทุกคนยอมรับอย่างแท้จริงว่าท่านไม่เคลื่อนไหว [?] กระนั้น [ก็มี] สายสืบทอดคยุงโป ตระกูลโจสรัส และเหตุที่ท่านได้รับนามว่ามิลา เรื่องที่หลังจากถือกำเนิดแล้ว ท่านทำกรรมดำในเบื้องต้นอย่างไร และในช่วงกลาง…”

[I1CZ20410019-L6] “…ท่านทำ [กรรม] ขาวในช่วงกลางอย่างไร: เหตุการณ์ที่ทำให้ร้องไห้และหัวเราะซึ่งเกี่ยวข้องกับ [เรื่องราวเหล่านี้] มีจุดมุ่งหมายอันมิอาจหยั่งคิด ดังนั้น ด้วยมหากรุณาต่อข้าและสรรพสัตว์ทั้งปวง…” [ต่อในหน้าถัดไป]


I1CZ20410020 — 9b

[L1] [คำกล่าวต่อเนื่อง:] “โปรดอย่าวางเฉย[?] ทางกาย วาจา และใจ แต่จงกล่าวอย่างละเอียด เหล่าพี่น้องวัชระผู้ชุมนุมอยู่ที่นี่[?] และผู้ฟัง[?] ที่ชุมนุมด้วยศรัทธา เมื่อข้า[?] กราบทูลวิงวอนครั้งนี้ พวกท่านก็ …” [ต่อใน L2]

[L2] “… ข้าขอให้พวกท่านช่วยสนับสนุนด้วย” เมื่อกราบทูลวิงวอนเช่นนี้แล้ว [ผู้กล่าว] ก็กราบลงหลายครั้ง จากนั้น [ชื่อเรียกกลุ่มที่อ่านไม่ออก][?] และเหล่าผู้ฟังที่มีศรัทธา[?] ก็กราบลงหลายครั้งเช่นกัน [และกล่าวว่า]: “ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ …[?] เล็ก/เยาว์วัย …” [วลีสุดท้ายต่อใน L3 โครงสร้างของวลียังไม่แน่ชัด]

[L3] “… โปรดประทาน [สิ่งนั้น] ตามคำวิงวอนที่ [โดย …] ได้กล่าวไว้ และโปรดหมุนกงล้อแห่งธรรม[?]” เมื่อพวกเขากราบทูลวิงวอนอีกครั้ง ท่านผู้ควรเคารพจึงกล่าวว่า: “เนื่องจากพวกเจ้าทั้งหมดถือ [เรื่องนี้] ว่าสำคัญยิ่ง และใส่ใจอย่างจริงจัง[?] …” [ต่อใน L4]

[L4] “… จงเก็บ [ไว้ในใจ] ไม่มีความจำเป็นต้องเก็บ [เรื่องนี้] เป็นความลับ ฉะนั้นข้าจะอธิบาย ส่วนเผ่าและสายตระกูลของข้า: ในหมู่ชุมชนเลี้ยงสัตว์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของอู[?] [มีผู้หนึ่ง] แห่งเผ่าคยุงโป ผู้สืบสายจารีตมนตราเก่า เป็นบุตรของลามะ [ที่มีชื่อหรือสมญาว่า] โจเซ[?] …” [ต่อใน L5]

[L5] “… เป็นโยคีผู้ได้รับการดูแลจากเทพแห่งการภาวนาของตน จึงมีอำนาจมนตรา[?] เขาเดินทางไปเวียนรอบสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั่วแผ่นดิน และเยี่ยมชมสิ่งศักดิ์สิทธิ์อันเป็นที่ยึดเหนี่ยว [ในการบูชา] เขามาถึงสถานที่ชื่อ [นามที่อ่านไม่ออก][?] ในเขตเชอ ลาเตอ จัง[?] และ …”

[L6] “ในแคว้นนั้น เขาสยบภูตผีและสิ่งที่ก่ออุปสรรค แล้วประทานพร เนื่องจากเขามีอำนาจ จึงเกิดประโยชน์อย่างใหญ่หลวง[?] ผู้ที่พึงได้รับการฝึกและกิจของเขาแผ่ขยายอย่างกว้างขวาง เขาได้รับนามว่าคยุงโป โจเซ[?] และเมื่อพำนักอยู่หลายปี[?] …” [คำเชื่อมต่อเนื่องไปยังหน้าถัดไป]


I1CZ20410282 — 140b

[L1] [ต่อจากหน้าก่อน:] …เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่ […] ทั้งหมด ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] รับใช้คุรุ [ท่านเป็น] ดุจขนแกะขาวอันเป็นมงคล โยคีผู้เกื้อกูลทุกคน ข้าขอกราบทูลวิงวอนต่อ [ท่าน] ผู้เปี่ยมด้วยกรุณา มือของฑากินี… [ต่อใน L2]

[L2] [ต่อจาก L1:] …สถูปนั้นในมือ [ของนาง]: เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่พวกเรา ผู้เป็นบุตรและศิษย์ [ของท่าน] ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] ละกิจทางโลก [ท่านเป็น] ดุจมุนี ราชาแห่งความรู้ โยคีผู้ไม่แปรเปลี่ยน ข้าขอกราบทูลวิงวอนต่อ [ท่าน] ผู้กล้าหาญ

[L3] สถูปนั้นในมือของฑากินี: เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่พวกเรา ผู้เป็นบุตรและศิษย์ [ของท่าน] ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] ภาวนาตามคำแนะนำของคุรุ [ท่านเป็น] ดุจเสือโคร่งเพศเมียที่กินศพมนุษย์ โยคีผู้ไร้ความสงสัย แด่ [ท่าน] ผู้พากเพียร คำวิงวอน… [ต่อใน L4]

[L4] [ต่อจาก L3:] …ข้าขอน้อมถวาย สถูปนั้นในมือของฑากินี: เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่พวกเรา ผู้เป็นบุตรและศิษย์ [ของท่าน] ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] เดินทาง[?] ผ่านหุบเขาร้างผู้คน [ท่านเป็น] ดุจก้อนเหล็กใหญ่ที่ปราศจากรอยร้าว[?] โยคีผู้ไม่แปรเปลี่ยน… [คำวิงวอนต่อใน L5]

[L5] ข้าขอกราบทูลวิงวอนต่อ [ท่าน] ผู้ละการปรุงแต่ง สถูปนั้นในมือของฑากินี: เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่พวกเรา ผู้เป็นบุตรและศิษย์ [ของท่าน] ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] แสดงสัญญาณและปรากฏการณ์อัศจรรย์ [ท่านเป็น] ดุจช้างและสิงห์ขาว ความหวั่นหวาด… [ต่อใน L6 ว่า ‘ปราศจากความหวั่นหวาด’]

[L6] [ต่อจาก L5:] …โยคีผู้ปราศจาก [ความหวั่นหวาด] ข้าขอกราบทูลวิงวอนต่อ [ท่าน] ผู้พ้นจากความกลัว สถูปนั้นในมือของฑากินี: เราขอให้ประทาน [สิ่งนั้น] แก่พวกเรา ผู้เป็นบุตรและศิษย์ [ของท่าน] ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ เมื่อ [ท่าน] ก่อให้เกิดประสบการณ์และเครื่องหมายแห่งความอุ่น ดวงจันทร์แห่ง [วัน] ที่สิบห้า… [ต่อในหน้าถัดไป]


I1CZ20410299 — 149a

[L1] … มวลเจตนารมณ์ของท่านผู้สูงสุด ผู้ล่วงไปแล้ว [สู่ …]—

[R1] ขอให้ [เจตนารมณ์เหล่านั้น] สำเร็จบริบูรณ์ ตามที่ [มุ่งหมาย] ทุกประการ โดยไร้อุปสรรค และสิ่งอันขาวบริสุทธิ์ยิ่ง—

[L2] ซึ่งมีธงแห่งการรู้แจ้งโบกสะบัดอย่างแรงกล้า—คำสอนแห่งอรรถอันเป็นสาระสำคัญ—

[R2] ธงชัยอันยิ่งใหญ่ [ของคำสอนนั้น] ซึ่งเทพและมนุษย์ผู้มีวาสนาชูขึ้นอย่างโดดเด่น—

[L3] [ดังนั้น] ขอให้ธงนั้นดำรงอย่างมั่นคง ไม่เสื่อมถอย ตราบจนสิ้นสุดภพ ด้วยประการฉะนี้ เพื่อ [ท่านผู้สูงสุด] ผู้ล่วงเข้าสู่ความสงบ—

[R3] เพื่อความสำเร็จบริบูรณ์แห่งเจตนารมณ์ของท่านผู้สูงสุด ผู้ล่วงไปแล้ว [สู่ความสงบ] และ [ร่วมกับ] งาวัง เงอดรุบ แห่งฮอลแลนด์—

[L4] เมื่อเยเช คันโดรชาวอังกฤษให้การอุปถัมภ์ เคนโปแห่งดรุก ซัง ลิง นาม [?]-เกิน—

[R4] นอร์-[?]-ปะ ได้เขียน [สิ่งนี้] ขอให้กุศลและความดีเพิ่มพูน สิ่งพิมพ์นี้เก็บรักษาไว้ ณ ชุมชนปฏิบัติธรรมของมิลาในคูลู [?]-ลิ

[CAP-L] ดุดซอลมา ผู้พิทักษ์คำสอนของมาร์ปะ

[CAP-C] มหาสถูปแห่งธรรมกายของการตรัสรู้

[CAP-R] เซริงมา ผู้ดำรงตามบัญชาของมิลา

[MARGIN-L] กะ หนึ่งร้อยสี่สิบเก้า [?] เรื่องราวชีวิตแห่งการหลุดพ้นของมิลา

[NUMBER-L] 297.

[NUMBER-R] 149a.
